در ابتدا میخواهم نظر شما را به خبری آرشیوی از باشگاه خبرنگاران جلب کنم ( تاریخ انتشار خبر هشتم مهر ماه سال نود و یک است.) به گفته سرپرست وقت اداره کل منابع طبیعی استان کردستان سالانه ۲۰۰ تن آدامس طبیعی ون به کشور های عراق،امارات، کویت و کانادا صادر می شود.

وی در همین خبر می افزاید: سالانه دو نیم میلیارد دلار عاید بهره برداران سقز در استان کردستان می شود.توجه داشته باشید که این مبلغ به ازای قیت ۳۵ تا ۴۰ هزار تومانی هر کیلو سقز خام در سال ۹۱ است، قیمت ون اینک بیش تر از ۸۰ هزار تومان است و هر دلار آمریکا بیش از سی هزار ریال ایران می ارزد.

حال به منطقه خودمان برمیگردیم، در اینجا نیز سقز فراوان است و بعضا سر منشا معاملات میلیاردی ست.

گره کور ما نیز همین جاست.جایی که در معاملات و معادلات مذکور (( اشتغال زایی )) و ((تولید )) هیچ نقشی ندارند.در این منطقه فردی که صاحب سرمایه است مقدار سقز خریداری و احتکار نموده و با گران شدن قیمت آن در بازار او نیز داشته هایش را رو میکند.

در متدی دیگرافرادی سقز را به صورت مدت دار و با اعمال سودهای هنگفت به طرف دوم معامله می فروشند که در این روش و روش های دیگری که نمیخواهیم اینجا بازگو کنیم، سود، چک،سفته وبهره حرف اول و آخر را میزند.گاهی اوقات نیز افرادی که شدیدا به نقدینگی نیاز دارند توسط همین افراد کاملا ملو و محترمانه نقره داغ می شوند.

به رای نویسنده همین سقز می تواند در کارگاه های کوچک صنعتی با اشتغالزایی چندین نفر به طرق مستقیم و خیر مستقیم می تواند منشا خیر دنیا و آخرت برای صاحبان سرمایه و نیروی انسانی منطقه باشد.

در صورت راه اندازی چنین طرح هایی که دولتی ها آن را (( بنگاه اقتصادی زودبازده )) می نامند و حدود ۱۰ میلیون نفر از شاغلان کشور را در دل خود جای داده است، جوانان خوب و کاری منطقه ما می توانند بجای بوشهر و عسلویه؛ پول و خوشبختی را در دیار خودشان بجویند.

پتانسیل های اقتصادی بالقوه منطقه باینگان بسیار و متنوع و فراوان است لذا در انتظار مرز ماندن و امید به بازشدن آن کاری بیهوده است.میخواهیم مثال ساده ی دیگری را با هم بررسی کنیم.بخش باینگان منبع عظیمی از میوه های آلوچه،زردآلو، آلبالو، سیب درختی و اناربه حساب می آید.بهترین لواشک هارا همین میوه ها به همراه چاشنی های صنعتی دست در دست هم می سازند. به نظر شما تولید لواشک یا بسته بندی شکیل توت و گردوچه قدر هزینه در بر دارد؟ و در مقابل چه میزان توانایی اشتغال زایی و سودآوری دارد؟بماند.

میخواهیم از مباحث مطرح شده نتیجه گیری کنیم: استحصال سود بی دردسر، اینک تنها راه درآمد زایی در بازار منطقه ما است و پیشنهاد نویسنده به سرمایه داران محترم (( که صرفا پیشنهادی از روی خروش جوانی و حس ناسیونالیستی نسبت به منطقه است))، احداث کارگاه هایی برای فرآوری منابع عظیم خدادادی منطقه از جمله سقز خام و محصولات باغی سطح شهرستان است که علاوه بر سود کلان برای سهامداران، مانع از مهاجرت جوانان جویای کار شده و می تواند اسم باینگان یا اورامانات را به برندی تجاری و بین المللی تبدیل کند.بی شک گام نهادن در این مسیر سخت است و دشوار اما قطعا شرکت کنندگان در چنین پروژه هایی حلاوت کار خود را پس از مدت کوتاهی خواهند چشید.

امید است که مخاطبان محترم آوای باینگان نیت نویسنده را درک کرده و مطمئن باشند که غرض از این نوشته هیچ فرد یا افراد خاصی نبوده و صرفا آیینه افکار نویسنده مطلب است.

به امید روزی که همه ما بتوانیم منافع جامعه را به منافع شخصیمان ترجیح دهیم.

برچسب ها : , ,

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد