رئیس جمهور نیز شاید طبق یک قانون نانوشته نیز تاکنون معاونین و وزارء را طبق همین اصل یا اصل نانوشته دیگر انتخاب و هرگز زحمت را بدوش دیگران نینداخته است. فرقی نمی کند این رئیس جمهور متعلق به کدام جناح بوده و هست. هرچند برخی از آنها در دوران تبلیغات انتخاباتی ممکن است گفته باشند دیگران اقوام و مذاهب در پذیرش مسئولیت مشارکت داشته باشند. خوشبختانه این حق الناس تاکنون بر شانه دیگران سنگینی نکرده است. شاید برهمین منوال است که دوستان محترم شورای شهر در برخی از همین شهرهای خودمان حاضر نیستند سنگینی بار مدیریت شهری را بردوش هموطنان خود بگذارند و ترجیح می دهند غیربومیان سکاندار مدیریت شهری باشند. مشاهده وضعیت شهر , میادین اصلی , ورودی تاسف بار شهر ها, ترافیک سنگین خسته کننده, کوچه های پراز دست انداز و خاکی تاسف آور است. زمانی با کسی در کوچه های یکی از همین شهرها همراه بودم و پرسید: میدانی چرا سیمان هر روز گران می شود؟ پرسیدم چرا؟ گفت چون همه سیمان کشور در اینجا مصرف می شود؟ اما این سیمان دیگر با باران شسته و بدقواره شده است. شهر با هر پروژه اجرایی چنان تخریب می شود که باید ستاد بحران برای جبران خسارات تشکیل گردد.
این مطلب در واقع و خدای ناکرده زیر سوال بردن عملکرد شهرداران محترم نیست چرا که فقط مر قانون و براساس بودجه موجود موظف به انجام کار هستند. روی سخن ما با اعضای شورای شهر است که همه شهر و دیار خود را زیر و رو کردند و در میان این همه افراد تحصیل کرده شاغل و بیکار و عالم و دانشمند سکاندار مطمئنی برای اداره شهر نیافتند و اگر گاهی در حد خود یافتند همراهیشان نکردند و این نکته را فراموش کردند که یک شهردار بومی به مشکلات مردم واقف است. دردسرهای ناشی از بارش باران را می داند. صفر شدن ارزش خانه بالادستی بعلت ساخت و ساز پایین دستی یعنی چه؟ میداند در شهر پلکانی چگونه ساخت و ساز نماید. به جیب مردم واقف است. می داند مردم درچه ایامی به کوچه و خیابان نیاز دارند. اگرقانون و صندوق بودجه شهرداری ها پاسخ گو نیست چگونه با همیاری مردم هر کوچه و خیابان به حل مشکلات و معضلات شهری بپردازد. با مردم همراز است. شبها بعلت مشکل فلان کوچه خوابش نمی برد. وضعیت تردد در قبرستان و بوستان و شرایط مهیا بودن آن را میداند. میداند این مردم حق حیات دارند. اگر کوچه و پله بعلت ساخت و ساز و یک پروژه تخریب شدند حداقل مثل قبل بازسازی شوند و با مشتی سیمان و ماسه ببخشید ماست مالی نشود. میداند چه پیرمردها و پیرزنانی حسرت عبور ماشین از درب خانه اشان را به گور می برند. باور کنید که شهرهای ما درحد وضع فعلی مرهون گذشت و خصال مردانه پدران ماست. ما که حاضر نیستیم از یک وجب خاک برای منافع عمومی بگذریم.
آقایان شهردار به شما خسته نباشید می گویم که این بار خطیر را از دوش دوستان شورای شهر که دوست دارند مجدد انتخاب شوند برداشتید. من نمیدانم وقتی این دوستان به هم شهری و هم وطن خود اعتماد ندارند چگونه به خود اجازه می دهند مجددا از مردم رای بخواهند.

محمود رستمی تبار فروردین ۹۶

  1. یحیی بهرامی پاوه

    با تشکر از آقای رستمی تبار عزیز بسیار بجا و کامل بود

  2. شهروند باینگانی

    جناب رستمی تبار مرحبا سخن دل من بود . البته من بخاطر همین مسائل امسال به هیچکدام از کاندیدا رای نمیدم . این همه بیکار در باینگان ریخته با انواع تخصص اما مرغ همسایه غاز است

  3. شهروند باینگان

    با سلام خدمت نگارنده عزیز،دوست گرامی در دوره های قبل شهردار بومی داشتیم با بدهی های فراوان و پرداخت حقوق کارکنان ۳الی ۴ماه پرداخت می شود با چه دل خوشی، به دنبال شهردار بومی رفت.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد