علاوه بر این شخصیت و آینده ی نوجوانان نیز شدیدا تحت تا ثیر محیط و هم سالان است و جلو گیری ازبه بیراهه رفتن جوانان در جامعه امروز باینگان که بیکاری و نبود سرگرمی و امکانات مناسب بیداد می کند کاری بس دشوار است.

تمام امکانات تفریحی فرهنگی و هنری روستا-شهر باینگان در سالن نیمه فرسوده ورزشی تقوا و پارک کوهستانی شیوسر خلاصه می شود.در شهر باینگان، همایش ها در سالن ورزشی و نمازخانه های ادارات ، و کلاس های زبان و خیاطی و گیوه بافی و … همگی در قالب طرح های سازمان بسیج مستضعفین و خاص برادران و خواهران بسیجی است که فضای مورد نیاز این کلاس ها را هم آموزش و پرورش فراهم می آورد.

 

جوانان ما در عصر ارتباطات اینگونه کمبود ها را بر نمی تابند و جالب آنکه همه ی این موارد در شرایطی اتفاق می افتد که از سال ها قبل ساختمان عریض و طویلی در ورودی شهر باینگان خودنمایی می کند که علی الظاهر متعلق به اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان پاوه است.

 

ساختمان مذکور، سنوات متعدد است که با بیش از ۹۰% پیشرفت فیزیکی هم چنان منتظر تفقد دوستان مسئولی است که نبود نقدینگی ورد زبانشان است.سالن کنفرانس این ساختمان نه سیستم تهویه دارد و نه سیستم صوتی و نه حتی یک ویدئو پروجکشن و پرده ی نمایش و همه ی این ها در حالی است که بر اساس اطلاعات موثق ما در سال های ۹۲ و ۹۳ روی هم رفته مبلغ ۵۰۰۰۰۰۰۰( پنجاه میلیون) تومان جهت تجهیز ساختمان فرهنگی هنری بخش باینگان اختصاص یافته است اما اینکه مبلغ فوق دقیقا کجا گیر افتاده که هیچ احدالناسی به ان دسترسی ندارد برای ما هم پرسش بی پاسخی ست.

 

تکمیل پروژه ها ی نیمه کاره از اولویت های اصلی دولت می باشد و پروژه مذکور هم عمرانی ست و هم فرهنگی هنری. تکمیل مراحل ساخت یک ساختمان که دیگر مطالبه ی استخر نیست که به قول دوستان بازده نداشته باشد.علف های هرز پیرامون ساختمان به شکل دردناکی دارند با ما حرف می زنند.اما به راستی متولی امر کیست؟ قصور از جانب کدام نهاد است؟ کم کاری کدام مسئول یا مسئولین این پروژه را به حال و روز فعلی انداخته؟ البته پر واضح است که پول تنها مظنون برای پرسش های ماست.

 

محض اطلاع برادران دست اندر کار، خانه موسیقی پاوه سخت به دنبال تشکیل کلاس های گوناگون هنری در باینگان است و چه مکانی بهتر از ساختمان فرهنگی هنری؟ جوانان علاقه مند باینگانی با متحمل شدن هزینه مازاد و به جان خریدن خطرات مسیر جهت حضور در این کلاس ها هفته ای چند بار به مرکز شهرستان رفت و آمد دارند.مطالبی که عنوان شد در مورد تمامی ایام سال صادق است اما اکنون به طور خاص فصل تابستان که مقارن با تعطیلی کلیه مراکز آموزشی اعم از مدارس و دانشگاه هاست را در نظر می گیریم، ساعت های فراوانی بیهوده پای رایانه و تلویزیون هدر می رود و آخر سر به ناراحتی اعصاب، چاقی مفرط، قوز کمر و اتلاف سرمایه های انسانی و در نطفه خفه شدن استعداد ها می انجامد.

امیدوارم این خواسته به حق ملت شهید پرور از جانب دولتی که هم جمهور مدار است و هم رهرو واقعی طریق دین مبین، هر چه سریعتر اجابت شود. شاید اگر در کودکی استعدادشان سرکوب میشد اینک به جلیل شهناز و محمود فرشچیان و آثارشان افتخار نمی کردیم.لطفا سرمایه های ما را دریابید.

امیدوارم مدیران محترم سطح بخش و شهرستان پاسخگوی چالش موجود باشند.

وب سایت آوای باینگان آماده دریافت و انتشار جوابیه مسئولان امر است.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد