پرسش اینجاست، ریزگرد چیست؟ ذراتی بسیار کوچک و سبک با قطر کم تر از ۵ میکرون که در اثر فرسایش بادی و بیابانزایی توسط باد تا مسافت بسیار طولانی جابه جا شده و انتقال می یابند.ریزگرد ها به سبب اثرات مخربی که بر روی سلامت انسان می گذارند آلاینده هوا محسوب می شوند. برای هر آلاینده ای یک حد مجاز تعیین می شود، در این مورد مقدار مجاز ۳۵ میلی گرم بر متر مکعب مورد وثوق است. اگر متوسط غلظت آلاینده ها در طول یک ۲۴ ساعت کامل کم تر از این مقدار باشد هوا به لحاظ غلظت ذرات آلاینده سالم است و اگر عدد شاخص بیش از این مقاررا نشان دهد بسته به غلظت مواد آلاینده هوا می تواند ناسالم، بسیار نا سالم و یا خطرناک باشد.

در چند سال گذشته رخداد خشکسالی و کاستی های مدیریتی در کشورهای عراق، عربستان، سوریه و کشور های جنوبی خلیج فارس رهسپار شدن هر چه بیشتر این مهمان های ناخوانده به سمت کشورمان را در پی داشته است که به هیچ وجه من الوجوه حبیب خدا نیست.با آمدن این مهمانان زورکی دیگر آسمان زیبا نیست بلکه گرفته و غمگین است، روی زمین هم مردم یا دستمال کاغذی و ماسک بر روی دهانشان می گذارند و سرفه می کنند و یا از خانه بیرون نیامده و زندگی شان به حالت تعلیق در می آید. در این رابطه بد نیست به نکات زیر توجه کنیم

بر اثر آلودگی ناشی از وارد شدن ریزگرد های مزاحم به جو منطقه میزان اکسیژن رسانی به مغز کاهش یافته و در نتیجه برخی نقاط بدن تحریک شده و اختلال هایی هم چون افسردگی، پرخاشگری و اختلال در تمرکز روی می دهد.مشکلات روحی نظیر اضطراب، بی قراری و افسردگی نیز لز دیگر ارمغان های شوم این پدیده هستند. اظهر من الشمس است که بیماری های ریوی و امراض مزمن و صعب العلاج نظیر سرطان هم می توانند بد ترین نتیجه این مهمانی باشند.

طبق برآورد کارشناسان خسارت یک روز تعطیلی کشور علی الخصوص در مناطق جنوب غربی رقمی معادل ۴۰۰ میلیون دلار است. ریزگردها به صورت مستقیم به صنایع، ماشین آلات و نیروی انسانی اسیب وارد آورده و شاخص راندمان را در مدت اندکی کاهش خواهد داد. با توجه به این امار و ارقام تعطیلی چند روزه مدارس و سایر ارگان های اداری، کاهش فعالیت بنادر و لغو پرواز ها را می توان از خسارات اولیه این دسته از کائنات دانست.علاوه بر این باغداران، کشاورزان، دامداران و زنبورداران نیز در این شرایط خسارت می بینند که بالطبع گریبانگیر تمام اعضای جامعه مخصوصا در منطقه ما خواهد بود.

به قول یکی از دوستان ما که دیگر از حل ریشه ای و یا حتی مقطعی این بحران ناامید شده ایم لااقل دوستان مسئول ماهیت این ریزگردها را برایمان مشخص کنند تا ما حریف اصلی این روزهای سلامتیمان را شناخته و برای مقابله با آن هرچند اندک تدابیری بیندیشیم.علی ایحال آنچه مسلم است میزان خسارات وارده بسیار بیشتر از ان چیزی است که در این مجال اندک ازآن سخن به میان آمد و همه ی تلاش های انجام گرفته در عرصه رسانه ها و جراید نیز امل هبا است و کاری از دست اصحاب رسانه و فعالان سازمان های مردم نهاد نیز بر نمی آید زیرا به نظر می رسد که یک برنامه جامع و مدون همراه با پشتکار و همدلی برای مقابله با این پدیده در سطح مدیران عالی وجود ندارد.دنبال دلیل هم نگردید پر واضح است که گرد و خاک هچ گاه به صورت جدی به تهران نرسیده و فرزندان دولتمردان هوایی که ما تنقس می کنیم را استنشاق نکرده اند. عاجزانه می گویم دوستان پایتخت نشینی که پای تخت نشسته اید لطفا حواستان به ما مرزداران هم باشد. اینجا نفس های فرزندان ایران زمین به شماره افتاده است. امیدوارم درک کنید دید افقی کم تر از ۵۰۰ متر چه فاجعه ایست؟ مارادریابید چراکه هر دم از باغ همسایگانمان بری میرسد.

برچسب ها : ,

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد