×

هفته درختکاری از شعار تا عمل

  • کد نوشته: 12087
  • ۱۳۹۵-۱۲-۱۵
  • 26041 بازدید
  • ۰
  • آوای باینگان: تغییراتی که در شرایط آب و هوایی شاهد هستیم و گردوغبار خفه کنند درون مرزی و برون مرزی بعنوان شاخص ترین علائم آن باید ما را به سمت چاره ای رهنمون سازد.

    هفته درختکاری از شعار تا عمل
  • تعاملات بین المللی و دیپلماسی فعال محیط زیستی برای ریشه کنی این وضع تلخ ضروری است تا بتوان آبها را از اسارت سدها رهاند . در شرایط ناگوار امنیتی همسایگان ما که بعضا از اداره کردن خود ناتوان و بعضا از آب گل آلود ماهی صید می کنند, آنچه فراموش شده است محیط زیست و لزوم حفظ موازنه های اکولوژیک منطقه است. با این وضع لااقل در داخل کشور و به جهت نهادینه نمودن تکریم محیط زیست و ارزش نهادن به زندگی انسان لازم است در بعضی عادات و رویه های زندگی تجدید نظر کنیم و بانگاهی جدی تر به برخی روزهای ثبت شده در تقویم بنگریم.
    هفته درختکاری در تقویم و سالنامه ما جای خود را مستحکم ساخته است اما هیچگاه اثری سازنده و ردپای قابل توجهی از خود برجا ننهاده است. چراکه بیش از آنکه ارزش و ضرورتی حیاتی تلقی گردد رفع تکلیفی از بهر گزارش کار بشمار میرود.
    دلیل مدعا:
    • هزاران نهالی است که درمیادین شهر و نمازهای جمعه و … توزیع می گردند و شاهد توسعه فضای سبز نیستیم.
    • ما بیش از آنکه در بودجه های سالیانه و برنامه های رسمی بفکر طرح و برنامه مشخصی برای جنگلکاری و درختکاری باشیم به هفته و روز درختکاری بسنده می کنیم.
    • در طرحها و پروژه های ملی و عمرانی کوچک و بزرگ درختان با پول ارزش گذاری شده و قطع آنها توجیه می گردد.
    • در چند سال اخیر شاهد سوختن هزاران هکتار از جنگلهای زاگرس بودیم و متخلفی شناسایی, معرفی و تنبیه نگردید. و بعضا در سالیان بعد جنگل سوخته, شخم زده شد یا حصارکشی گردید
    • علیرغم همه شعارهای دل خوش کن, شهرهای ما حتی در مناطق جنگلی فاقد کمربند سبز هستند. و روستاهای درون جنگلهای ما دارای کمربند بدون جنگل (پاکتراشی شده) و در معرض سیلاب قرار دارند.
    • پارکهای قدیمی شهرها هروز شاهد خشکیدن درختی و سیمان و موزائیک شدن جای آن است.
    • بی توجه به فضای سبز شهر, مجوز ساخت و ساز می دهیم و جریمه نه تنها بازدارنده نیست بلکه فروش حقوق شهروندان به متخلفان است.
    • سیلابهای وحشتناک اخیر شمال کشور را با چند گزارش تلویزیونی خاتمه یافته تلقی و در پی علت یعنی پاکتراشی جنگل نبودیم.
    • کاشت درختان غیربومی و ناسازگار با شرایط آب و هوایی و اقلیم هر منطقه دلیلی دیگر بر شعار زدگی هفته درختکاری است.
    • با دریافت حداقل ها مجوز های تیشه زدن بر درختان بنه صادر می کنیم و هیچکس در فکر احیای این جنگلهای ارزشمند و ثروتهای ملی نیست.
    • در جریان قضیه شوکه گیری و قلع و قمع درختان بلوط پاییز ۱۳۹۵ نهادهای رسمی و تبلیغی ما حداقل واکنش را از خودنشان داده و در انفعال کامل بودند.
    • طاس شدن جنگلهای بلوط مسیر پاوه -کرمانشاه و سردرآوردن دهها مرغداری و سلف سرویس و رستوران و سالن های چند منظوره و عدم دخالت جدی سازمان های ذیربط شاهد دیگری است.
    • هجوم گاه و بیگاه لودرو بولدزر به بهانه انتقال نیرو و ریل و راه آهن و گازکشی و سد سازی به جنگلهای کم رمق باقیمانده, مصداق «خسارت جبران ناپذیر وارده بر محیط زیست» ذکر شده در اصل ۵۰ قانون اساسی است.
    • خشکاندن باغات حومه شهرها و بی توجهی متولیان شهر و محیط زیست و صدور مجوزهای بعدی ساخت و ساز سندی تلخ از این مدعاست
    • بی تفاوتی اجتماعی در قبال حذف درختان از کوچه و خیابان و پارک و کوه و دشت نشان می دهد که از بعد فرهنگی و آموزشی نیز این هفته , هفته ای شعار زده بوده و نتوانسته است حفظ جنگل را بعنوان سرمایه انسانی و ریه های تنفسی سیاره , حافظ خاک در مقابل فرسایش و تسریع بخش جذب آب و نفوذ باران, …… به عامه مردم بقبولاند.
    به راستی این رویکرد, چشم انداز تلخی را در برابر دیدگان ما به تصویر می کشد , زیرا که برنامه مدونی برای حفظ و گسترش جنگل نداریم. و بنظر نمی رسد سازمانهای متولی نیز دربرابر فشار نهادهای اقتصادی کشور تاب مقاومت داشته باشند و بدینوسیله هروز شاهد تحلیل جنگل و کاهش سرانه فضای سبز هستیم تا شاید با قطع هر اصله درخت, رقمی از بیکاری جامعه بکاهیم.
    با تداوم این وضع امیدی به رویش نهال های توزیع شده نیست و کاش حداقل در برابر نهالهای روییده شده مسئول باشیم. گرچه انشاء الله حداقل با اجرای دقیق قانون برنامه پنجساله ششم توسعه جمهوری اسلامی ایران از طریق:
    • «ارتقاء پوشش صددرصد(۱۰۰%) حفاظت از جنگلها»
    • افزایش « نه میلیون و ششصدهزار هکتاری مراتع و پوشش گیاهی»
    • ممنوعیت « هرگونه بهره‌برداری تجاری و صنعتی از چوب جنگلهای کشور از ابتدای سال چهارم اجرای قانون برنامه»
    • « جمع‌آوری و بهره‌برداری با هدف بهداشت، حفاظت و پرورش جنگل از درختان پیر، خشک سرپا، افتاده، لاپی، آفت‌زده غیرقابل احیاء صرفاً با مجوز سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری کشور »
    • و آموزش همگانی محیط زیست که متاسفانه در این برنامه نادیده گرفته شده است, بتوانیم در تغییر رفتار خود موفق و در هفته درختکاری به ارتقاه سطح سواد محیط زیستی مردم کمک کنیم.
    محمود رستمی تبار روز درختکاری ۱۳۹۵

    نوشته های مشابه

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *