×

محمود رستمی تبار
‍ محو تدریجی فضای سبز و زمین های حاصلخیز راه آورد گسترش شهر

  • کد نوشته: 16135
  • ۱۳۹۹-۱۱-۰۴
  • 714 بازدید
  • ۰
  • آوای باینگان: گرچه الحاق روستاهای اطراف پاوه بعضاً اجتناب ناپذیر بود ولی در برخی موارد تاسف بار است. تاسف از آن ناحیه که فضای سبز حومه شمشیر رود و طول جاده شمشیر تا پاوه با محصولات باغی کیفی و ارگانیک در معرض یک تهدید جدی قرار دارند.
    ‍ محو تدریجی فضای سبز و زمین های حاصلخیز راه آورد گسترش شهر
  • گرچه الحاق روستاهای اطراف پاوه بعضاً اجتناب ناپذیر بود ولی در برخی موارد تاسف بار است. تاسف از آن ناحیه که فضای سبز حومه شمشیر رود و طول جاده شمشیر تا پاوه با محصولات باغی کیفی و ارگانیک در معرض یک تهدید جدی قرار دارند.

    الحاق این مجموعه نه به جهت وجود یک پیش بینی علمی و مطالعه شده بود، بلکه تسلیم محض سیستم مدیریتی شهر در مقابل ساخت و سازهای نامتناسب و قارچ گونه است. شاید لازم بود مدیریت شهری با دفاع از حریم جاده خیلی زودتر از وقوع این وضعیت اقدام می نمود.


    با مشاهده عکس های هوایی چند دهه اخیر این مسیر رشد ساختمان و ‌قطع درخت و باغ و‌ پاکتراشی زمین های مرغوب و زمینه چینی برای تغییر کاربری را مشاهده می کنیم.


    این خطر بیشتر از آن جهت است که هیچ کس حاضر نیست برنامه ای مدون و مطالعه شده برای چگونگی آینده این منطقه تدوین و طرح نماید.

    ساماندهی فاضلاب روستایی ضرورتی انکار ناپذیر است. چرا که هیچ کس حاضر نیست باغش را با فاضلاب تصفیه نشده آبیاری نماید و اصولاً مشکل آفرین است. اما راه حل افتادن در معده پر هاضمه شهر نیست. شاید بهترین راه حل، ممنوع نمودن هر گونه ساخت و ساز جدید در سمت جنوب جاده پاوه به شمشیر است و حفظ فضای سبز و باغات مابین شهر پاوه و روستای خانقاه است.

    احداث تصفیه خانه های فاضلاب روستایی و حتی احداث خط لوله انتقال فاضلاب در طول چند کیلومتری جاده بسیار آسان تر و از نگاه محیط زیستی ارزشمند تر است از آنچه که قرار است واقع شود.


    هدایت شهر به سمت غرب شهر پاوه صدمات کمتری به محیط زیست سبز شهر و روستاها وارد می سازد .


    شاید قاطعیت حکمرانی محلی در حفظ حریم راه ها و باغات و منابع طبیعی ابتدایی ترین گزینه فراموش شده است.

    با تداوم این رویه دور نخواهد بود، از گردنه شمشیر با نگاه به غرب و دره شمشیر تا دشه بجای فضای سبز چشم نواز، آسمانی دود آلود و تیره و تار را شاهد باشیم و از خدا وزش باد را طلب کنیم.


    شاهد مثال قرار دادن برخی از نقاط شهر کرمانشاه استناد درستی نیست. بجای تکرار تجربه تاسف بار، عبرت بگیریم. رشد کرمانشاه در بستر بهترین زمینه های کشاورزی اطراف قره سو حکایت تلخ ندانم کاری مدیریت شهری و حرص تعاونی های مسکن ادارات و نهادها است.

    مرگ سراب قنبر و باغات حاصل خیزش تنها آه و افسوس کسانی را بدنبال داشته که در سایه ساردرختان و آواز خوانی پرندگانش ذائقه شعر و ادب و‌هنرشان رشد نموده است.


    متاسفانه در شهر روانسر هم بجای هدایت شهر به سمت زمین های کم مرغوب و ضعیف کشاورزی شاهد حرکت نامیمون ساخت و سازها بر پهنه زمین های حاصلخیز هستیم.

    این گونه است که در استان شاهد محو تدریجی فضای سبز و زمین های حاصلخیز کشاورزی هستیم.

    نویسنده: محمود رستمی تبار
    برچسب ها

    نوشته های مشابه

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *