به گزارش آوای باینگان به نقل از میراثآریا، سجاد علیبیگی سرپرست هیأت باستانشناسی و دانشیار گروه باستانشناسی دانشگاه رازی در اینباره با اشاره به اهمیت تپه خیبر در غرب ایران اظهار کرد: این اثر تاریخی مهم در سال ۱۳۴۸ با شمارۀ ۸۵۴ در فهرست آثار ملی ثبت شده و باستانشناسان مختلفی از جمله اریخ اشمیت، اورل اشتاین، علیاکبر سرفراز، لوئیس لوین و عباس مترجم به بررسی، گمانهزنی و مطالعه در خصوص آن پرداختهاند.
علیبیگی با اشاره به کاوش مشترک دانشگاه رازی و دانشگاه کپنهاگ دانمارک افزود: دو فصل کاوش باستانشناسی در سالهای ۱۳۹۸ و ۱۳۹۷ و یافتههای به دست آمده از این مکان نشان از اهمیت بسیار بالای آن در میان محوطههای هم عصر است.
سرپرست هیأت گمانهزنی در تپه خیبر افزود: وسعت و ارتفاع قابل توجه وحجم چشمگیر لایههای باستانشناختی نشان از جایگاه ویژه تپه خیبر در میان مکانهای تاریخی هزاره دوم پ.م تا دوره اشکانی در منطقه است.
او با اشاره به قرار گرفتن روستای خیبر بر روی عرصه، مشکلات متعدد در خصوص ساخت و ساز بر روی عرصه را زمینه اصلی از سرگیری مطالعات باستانشناختی اخیر در تپه خیبر دانست.
علیبیگی با اشاره به انجام گمانهزنی افزود: با توجه به اهمیت محوطه، ضرورت حفاظت از آن و تدوین ضوابطی برای صیانت از اثر بیش از پیش احساس میشد.
سرپرست هیأت اشاره کرد که گمانهزنی در محوطه علاوه بر اهداف اجرایی میتوانست به مسائل پژوهشی نیز پرتویی بیفکند. برای نمونه اینکه بقایای باستانشناختی تپه خیبر تنها محدود به درون حصار و محدوده خندق بوده است؟ و یا اینکه در خیبر میتوان بقایای زندگی را در پیرامون محوطه دید و در واقع سیستم شهر پایینی و شهر بالایی در اینجا وجود داشته است؟
او اظهار کرد: این برنامه پژوهشی با حمایت مالی اداره کل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان کرمانشاه و توسط گروه باستانشناسی دانشگاه رازی به انجام رسیده و طی آن هیأت موفق به کاوش ۳۸ گمانه شد که کاوش در برخی از آنها تا عمق بیش از سه و نیم متر ادامه یافته است. محدوده خندق و ۱۰ متر بیرون از آن و همچنین در دو بخش شمالی و جنوبی دو محدوده نچندان وسیع جز عرصه محوطه است و مواد فرهنگی آن درست هم زمان با برجستگی اصلی محوطه است.
شایان ذکر است این برنامه با موافقت پژوهشکده باستانشناسی و مجوز پژوهشگاه میراثفرهنگی و گردشگری به اجرا درآمده است.
