به گزارش آوای باینگان، علی صدیقی‌پور، رئیس اداره حفاظت محیط زیست شهرستان پاوه، از مشاهده و ثبت یک قلاده شنگ اوراسیایی توسط محیطبانان یگان حفاظت این شهرستان خبر داد.
به گفته صدیقی‌پور، این شنگ در جریان پایش زیستگاه‌های آبی منطقه مشاهده شده است؛ گونه‌ای ارزشمند که با نام «سمور آبی» نیز شناخته می‌شود و وابستگی زیادی به محیط‌های آبی، به‌ویژه رودخانه‌های کوهستانی دارد.
شنگ اوراسیایی چه ویژگی‌هایی دارد؟
شنگ اوراسیایی از پستانداران گوشتخوار وابسته به زیستگاه‌های آبی است و معمولاً فعالیت بیشتری در ساعات شب دارد. با این حال، در صورت وجود امنیت و نبود عوامل مزاحم، امکان مشاهده آن در طول روز نیز وجود دارد.
این جانور بدنی کشیده و نسبتاً باریک، دم بلند، سر مسطح و پوزه کوتاه دارد و رنگ پوشش بدن آن عمدتاً قهوه‌ای است. طول بدن شنگ می‌تواند به حدود ۷۵ سانتی‌متر و طول دم آن به حدود ۵۰ سانتی‌متر برسد.
شنگ؛ نشانه‌ای از وضعیت زیستگاه‌های آبی
رئیس اداره حفاظت محیط زیست پاوه، حضور شنگ اوراسیایی را یکی از نشانه‌های مهم برای بررسی وضعیت اکوسیستم‌های آبی عنوان کرد. وجود این گونه می‌تواند بیانگر مناسب بودن شرایط زیستگاهی و کیفیت قابل قبول محیط آبی باشد.
با این حال، زیستگاه شنگ‌ها با تهدیدهایی از جمله آلودگی منابع آب، کاهش آبدهی و خشک شدن رودخانه‌ها، تخریب زیستگاه، حضور سگ‌های ولگرد و ورود انواع سموم به منابع آبی روبه‌رو است.
شنگ‌های ایران در معرض تهدید زیستگاهی
به گفته صدیقی‌پور، در ایران دو گونه شنگ اوراسیایی و شنگ میانرودان زیست می‌کنند و هر دو در فهرست سرخ اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) قرار دارند.
حفاظت از منابع آبی و جلوگیری از تخریب زیستگاه‌های طبیعی، از مهم‌ترین اقدامات برای حفظ جمعیت این گونه‌ها به شمار می‌رود.
زیستگاه‌های آبی مهم پاوه
سد داریان، آب‌بند هیروی و رودخانه‌های سیروان، مره‌خیل و پاوه‌رود از جمله زیستگاه‌های آبی مهم شهرستان پاوه هستند که علاوه بر شنگ، میزبان گونه‌های مختلف جانوری و پرندگان مهاجر آبزی و کنارآبزی نیز هستند.
اداره حفاظت محیط زیست شهرستان پاوه اعلام کرده است که این زیستگاه‌ها به‌صورت مستمر توسط محیطبانان پایش می‌شوند.
حفاظت از این منابع طبیعی تنها به اقدامات دستگاه‌های متولی محدود نمی‌شود و کاهش آلودگی منابع آب، جلوگیری از تخریب زیستگاه‌ها و مشارکت مردم می‌تواند نقش مهمی در حفظ تنوع زیستی و تداوم حضور گونه‌های ارزشمند در منطقه داشته باشد.
