پایگاه خبری آوای باینگان– پیام فتاحی – پاوه، شهری با پیشینهای فرهنگی و تاریخی درخشان، امروز چهرهای خسته و زخمی از مدیریت شهری را پیش روی ما گذاشته است. آنچه دیده میشود نه تصویر یک شهر رو به توسعه، بلکه مجموعهای از مشکلات انباشتهشده است که هر روز بیشتر ریشه میدوانند. پرسش اساسی اینجاست: آینده این شهر در چنین شرایطی چه خواهد شد؟
ورودیها و خروجیها؛ هویت گمشده پاوه
ورودی و خروجی هر شهر، نخستین تصویر ذهنی مسافران و سرمایهگذاران است. اما آنچه در پاوه به چشم میآید، بیهویتی بصری و فقدان نمادهای شهری است. آیا شهری با این ظرفیت فرهنگی، سزاوار چنین تصویری در نگاه اول است؟
المانهای شهری؛ غیبت نمادها در شهری بیروح
شهر بدون المان، شهری بیداستان است. فقدان نمادهای شهری در پاوه، نهتنها جذابیت گردشگری را میکاهد، بلکه انسجام اجتماعی را نیز تهدید میکند. نتیجه چیست؟ شهری که هویت خود را روایت نمیکند و در سکوت، سرمایه اجتماعیاش را از دست میدهد.
فضای سبز؛ پارکهایی در حال احتضار
پارکها ریههای تنفسی، روحی و روانی شهرند، اما در پاوه این ریهها سالهاست در حال خفه شدناند. درختان خشکیده، چمنهای نابودشده و زبالههایی که زیبایی را بلعیدهاند. سازمان ملل «سرانه فضای سبز» را معیار کیفیت زندگی میداند، اما آیا سهم پاوه از این معیار جز سقوط و نابسامانی است؟
روستاهای الحاقی؛ شهروندان فراموششده
روستاهای الحاقی باید از مزایای زندگی شهری برخوردار شوند. اما واقعیت این است که کودکان این مناطق هنوز زمین بازی ندارند، خانوادهها فاقد سیستم حملونقل مناسباند و هیچ نشانی از برنامهریزی اجتماعی و رفاهی دیده نمیشود. پرسش روشن است: سهم نسل آینده این روستاها از زندگی شهری چیست؟
بازارچه مرزی شماره ۳؛ فرصت از دسترفته
بازارچههای مرزی میتوانند موتور محرک اقتصاد محلی باشند. اما بازارچۀ شماره ۳ پاوه، امروز به پاتوق اعتیاد و بیکاری جوانان تبدیل شده است. این تغییر کاربری، نتیجه ضعف سیاستگذاری و نبود نظارت است. آیا این مکان بخشی از همان آیندهای نبود که برای اقتصاد این شهر ترسیم شده بود؟
پسماند؛ زنگ خطر خاموش
در جهان امروز، مدیریت یکپارچۀ پسماند به بازیافت و چرخه اقتصاد سبز گره خورده است. اما پاوه هنوز درگیر دفن و جمعآوری غیراصولی است؛ رویکردی که سلامت و محیطزیست را تهدید میکند. چه زمانی باید این شهر از مدیریت سنتی زباله عبور کند؟
سگهای خیابانی؛ امنیتی که تهدید میشود
جولان سگهای ولگرد، امروز به کابوس خانوادههای پاوه بدل شده است. خطر بیش از ۳۰۰ بیماری مشترک انسان و دام، تنها یک هشدار علمی نیست؛ واقعیتی است که کیفیت زندگی و احساس امنیت شهروندان را بهطور مستقیم تحت تأثیر قرار داده است. چرا هنوز خبری از برنامههای واکسیناسیون و کنترل علمی این معضل نیست؟
جمعبندی؛ ضرورت بازمهندسی مدیریت شهری پاوه
پاوه امروز در برابر آیینهای ایستاده است که چهره خسته و زخمهای پنهان توسعهنیافتگیاش را آشکار میکند. آنچه نیاز دارد، بازمهندسی راهبردی مدیریت شهری است؛ رویکردی که بر مطالعات علمی، مشارکت اجتماعی و شاخصهای جهانی توسعه پایدار استوار باشد.
بیتوجهی به این روند، نهتنها زندگی امروز مردم را دشوارتر میکند، بلکه فردای اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی پاوه را نیز به خطر خواهد انداخت./
