جنگ و دفاع در اسلام همواره با هم عجین بوده اند اما هرگز یک نمونه را هم نمیتوانید پیدا کنید که مسلمانان واقعی￷ آغازگر جنگی بوده باشند. هرچند این روزها میخواهند داعش و تکفیر و تندرو های مذهبی را به نام اسلام به روح رحمانی قرآن قالب کنند￷!!
خاطرات جنگ ۸ ساله و دفاع جانانه مردم مسلمان ایران هم در مقابل دشمن از خدا بی خبری که اولین نگاهش به ناموس مردمان پاک دامن سرزمینم دوخته شده بود گوشه ای دیگر از نمونه های دفاع حق به جانب مردم ماست.
خیلی های مان آن روزها نبودیم اما برای مان گفته اند که آن روزها مانند امروز نبوده و کودک و بزرگ و مرد و شیر زنش یک دست بودند و یک جان برای حرمت باینگان مردانه ایستادند. “۱۱ خرداد” را میگویم.
گذرگاهی کوتاه از تاریخی بزرگ در میان مردم شهرم دارالعباده باینگان.
و  سلام.
سلام بر حرمت شیر زنان شهرم که برای تمام تاریخ ￷￵ مردانگی را مردانه تعریف کردند. سلام بر مهاجرین باینگانی ￵که به سبک انصار و مهاجر دوران رسول خدا (ص) به فرمانداری پاوه مهاجرت کردند. هرچند این روزها در پیچ و خم زندگی روزمره خود عجب ناجوانمردانه بوی فراموشی می دهند.
سلام بر رزمندگان مدافع سه راهی باینگان و کوه مزیدی و بر پاهای تا زانو در برف یخ زده شان و بر کاک ناصر انفرادی شان که پژواک واقعی ایثار شدند. سلام بر مسیح کردستان بر ایمان شهید بروجردی که مردانه آمد و نقطه عطف و دلگرمی ایستادگی این مردم شد.
سلام بر پاهای تاول زده کاک ناصر کاظمی و همرزمان باینگانیش در وضوخانه مسجد باینگان که همراه خروش فریاد های الله اکبر بر فراز کوه سهور و ماوینی تا شهر را هدیه آزادی ندادند و پوتین هایشان را نکندند.
و سلام بر دکل، بر معبر یاران خدا، بر پرستوهای سبک بالش که مردانه به خاک افتادند تا نگذارند ناموس شهرشان به دست داعشی های آن روزها بیفتد.
سلام بر تک درخت انجیر ساختمان بخشداری سابق که شاهد راستین همه مظلومیت ها و مردانگی های مردم شهرم است.
سلام بر پاوه .. بر دیار مهمان نوازان بزرگ. بر سراب بی آلایش هولی. و سلام بر غربت غریبانه سراب هولی پاوه. سلام بر مردانگی های شهیدان علی اکبر رحمانی. محمود غفوری. عبدالرحمان نوری. محسن بهرامی و حبیب الله قاسمی. که اگر نبودند امروز نمیتوانستیم با ادعا بگوییم ￷( ￵شرف المکان بالمکین￷)￵ چون نه شرفی بود و نه ناموسی می ماند و نه مکانی￷!!!
و حسن ختام چه زیبا نگاشته است شهید ناصر کاظمی￷:￵ زمانی که وارد باینگان شدیم استقبال مردم آن دیار طوری بود که ناخودآگاه به یاد بازگشت رسول خدا (ص) به مکه افتادم.

 

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد